Donderdag 24 februari

De kriebels zijn er weer, we gaan vandaag naar Amerika. Marja zet ons af bij de NS waar de trein keurig op tijd vertrekt. Wat een gesjouw zeg, terwijl we niet veel hebben meegenomen dachten we. Wacht maar tot we terugkomen, dan piepen we wel anders.

Bij het inchecken moeten we zomaar € 25 p.p. betalen voor één of andere brandstoftoeslag. Je hebt geen enkele keus en dus een machtiging ingevuld. Het begin al goed..natuurlijk ook uit de rij gehaald voor contrôle door de douane. We waren bijna vergeten hoe het was vorig jaar, maar niet heus.
Maar niet getreurd, de koffers zijn ingecheckt en we gaan weer eens de inmiddels vertrouwde plaza inspecteren. Uiteindelijk komen we volgens traditie terecht bij Café Amsterdam waar we op het gemak lunchen.

Problemen

Net als we denken dat alles volgens schema verloopt, wordt er omgeroepen dat er problemen zijn met de wc's. Het kan nog wel even duren en later wordt er een ander vliegtuig ingezet.

Dus weer uit de boardingroom en terug naar de restaurantjes. Er wordt nog een voucher uitgereikt, maar op de ene of andere manier missen we die. We schuiven weer aan bij een tafeltje bij het raam en nemen een aantal consumpties.

Eindelijk wordt de definitieve vertrektijd dan 17.30 uur, 3 uur later dan de planning.
Op zich heel vervelend, maar nog veel vervelender voor onze vrienden die met Delta zijn gevlogen. Zij waren er al met het geplande schema 1,5 uur vroeger en wilden op ons wachten. Dus doe er nog maar 3 uur bij. Bellen kan niet, dus hopen dat er informatie wordt gegeven waarom wij niet op tijd aankomen.

Eindelijk in Orlando MCO

Rond 9.45 uur landden we op het vliegveld in Orlando. Het passeren van de douane kost erg veel tijd. Mensen die de papieren niet goed in hebben gevuld moeten weer terug en ook moet nu iedereen 2 vingerafdrukken inleveren en er wordt een foto gemaakt.

Maar één ding is wel fijn, we hoeven niet zo lang op de koffers te wachten, maar ook dan moeten we nog een keer met het douaneformulier en de koffers door een volgende douane, waarna weer de koffers moeten worden afgegeven. We waren bijna bij het treintje wat ons naar Arrivals moet brengen en komen tot de ontdekking dat de handbagage nog ergens is blijven staan toen we de koffers afgaven.
Vriendelijk verzocht bij de TSA of we terugmochten. Gelukkig.... de roltrap tegen de richting in, af... en daar stond alles nog. Al met al wel een beetje stressy.

Bij het laatste ophaalpunt gekomen werden we begroet door 2 bezorgde mensen die bij god niet wisten waarom het zo verlaat was. Ontvoerd, neergestort ??!!!



Taxi genomen en om 12 uur (Nederlandse tijd 06.00) ons aangemeld in het hotel. We wilden graag nog wat drinken na alle gedoe, maar de bar was al dicht.
Aan de overkant was nog wel een bar open van the Black Angus. Nou het bier en de Merlot smaakten heel erg lekker.

Vrijdag 25 februari

Na een onrustige nacht waren we al weer redelijk vroeg uit de veren. Trouwens een heerlijk bed, allebei een queensize. We hadden niets afgesproken, waardoor de anderen al waren ontbijten. Wij hebben toen een vroege lunch genomen bij Pondarosa.

's Middags de eerste kilometers gelopen om de omgeving en barretjes te leren kennen.

Ons eerste "dinner" gegeten bij de buren the Black Angus, steakhouse. Het was erg druk, daarom moesten we ruim 30 minuten wachten. Dit is een Amerikaanse gewoonte die ons Nederlanders vreemd is, behalve als je veel op vakantie gaat. Nu vinden wij het de normaalste zaak van de wereld.

De lobby van het steakhouse

Nog even wachten tot we aan tafel kunnen, meteen wat boekjes ingenomen zodat we plannen kunnen maken voor de volgende dagen.

Ribs en burgers bij The Black Angus

Lief he ?

.

Even kijken hoe alles hier in elkaar steekt

Nou daar zitten ze dan

Zaterdag 26 februari

Onze eerste kennismaking met het ontbijtrestaurant Bob Evans. Het was vlakbij, zo'n 10 minuten lopen aan de overkant van de US 192.

Op verzoek van Coby en mij gaan we vandaag naar de Wal*Mart. Dit staat bovenaan ons lijstje en we kunnen haast niet wachten. Deze vakantie zal shoppen hoog op de agenda staan, maar dat hadden we ook zo gepland. Luieren, zwemmen, zonnen, shoppen en lekker eten. Verder niet, we wilden allemaal gewoon een rustige vakantie. Daarom hebben we deze keer ook geen auto gehuurd, alhoewel we dat toch wel hebben gemist. Het is niet echt een luie vakantie geworden want we hebben heel veel kilometers gelopen.

Wachten op bus # 55

Grrrrrrr

Wachten op de bus. We hadden gedacht daarna naar Old Town te gaan, maar we hadden best veel ingeslagen en dus eerst terug naar het Ramada en na opfrissen weer terug. Het maakt niet uit want we zijn in het bezit van een dagkaart en dan kan je de hele dag hoppen.
Het is soms wel grashoppen om bij een bushalte te komen. Ze zijn al volop bezig om het te verbeteren, net als bij het hotel in de buurt, maar eerst moet deze weg klaar zijn.

In Old Town was dit weekend een show van klassieke en nieuwe Mini's. Behalve dit automerk waren er ook heel veel andere sportauto's, zowel oude van voor 1970 als nieuwe. De meeste mannen kwamen hier natuurlijk voor en ze konden met een gerust hart de vrouwen meenemen, want er waren ook winkeltjes en allerlei barretjes en eethuisjes. Zelfs kinderen vervelen zich hier niet. Het is dus een leuke dagbesteding voor het hele gezin.

Nieuw en oud

Hotdogstalletje

Na al dat autogeweld moest de inwendige mens worden versterkt en hebben we ons aangemeld voor een plaatsje bij Flippers Pizzeria, je kon kiezen voor binnen of buiten maar het werd toch weer behoorlijk fris en daarom wilden we graag binnen eten.
Het zou 20 minuten duren, maar dat werd fors later.



We stonden te klapperen van de honger en besloten aan de overkant van de weg te gaan eten bij een andere Italiaan "Pacino's"
Het zag er gezellig uit, duidelijk een stuk klassieker dan Flippers. Hier was geen wachttijd dus we kregen meteen een tafel. Ruime keus en we moesten toch wel even dubben wat we zouden nemen, het zag er allemaal heel lekker uit.

Na de salade namen Cor en Coby : Chicken Parmigana : A pair of lightly breaded chicken breasts topped with fresh tomato sauce, a combination of mozzarella, parmesan cheese and baked to perfection. Er werd nog extra spaghetti bij geserveerd.

Ad en ik kozen voor : Cannelloni alla Fiorentina : Fresh pasta sheets hand rolled and filled with ground veal, Italian ham, spinach, mozzarella and Romano cheese and baked to perfection in a light marinara sauce.

Verder werd er een heerlijke Merlot geserveerd voor de meisjes en Ad en Cor namen allebei heerlijk helder, maar later bleek ook heel erg duur.... Heineken.

De rekening was pittig, maar was het wel waard. Ikzelf heb hier het lekkerst gegeten.

Zondag 27 februari

Het zou de hele dag regenen was er voorspeld. Hoezo zonnig Florida ??
Dus niet op stap voor het ontbijt want we hadden geen zin in een nat pak. Dus de stemmen geteld voor vandaag wie wat wilde doen. Gekozen voor International Drive, met name Belz Factory Outlet en Florida Premium Outlets.
Een taxi genomen naar het begin van I-Drive. Ook de taxi terug meteen afgerekend zodat we alleen maar hoefden te bellen. Vanaf de Premium Outlets konden we met een trolley heen en weer voor een bedragje van $ 0,75 p.p.

Bij de Premium Outlet hebben we in het foodcourt een bescheiden ontbijtje genuttigd, want we waren te vroeg voor de winkels.



Een dagkaart genomen voor $ 3. Dat is handiger dan steeds losse kaartjes en je kon dan onbeperkt hoppen. We besloten naar het eind te rijden en vandaar terug. Dus was de 1e stop : Belz Factory Mall
Dit zou de meeste tijd opeisen, er waren diverse malls dus "shop till you drop"

Onderweg.............

In de trolley. Nu nog zo goed als leeg, maar aan het eind zat hij stamp- en stampvol. Iedereen wilde graag droogblijven



We hebben bij een stalletje in het factory-outlet gedeelte wat chinese gerechtjes genomen, omdat we best wel honger hadden en het nog geen tijd was voor het foodcourt. Om 2 uur kwamen we elkaar allemaal weer tegen en de andere twee gingen toen wat eten, dus een bepaalde tijd afgesproken om samen met de trolley verder te gaan.

Halverwege zijn we van de trolley gestapt en op zoek gegaan naar een bar, we hadden erg veel zin in iets met wat alcohol. In een zijstraat tegenover het hotel waar we eerst hadden geboekt (en gelukkig niet hebben gedaan, zagen we) was een Ierse pub.